Curaçaos energieplan dreigt privaat zonneproject op duizenden daken uit te sluiten

WILLEMSTAD – Bijna 7.000 woningen die samen stroom leveren alsof ze één grote energiecentrale zijn. Dat is het plan waarmee Eco Capital een plek wil krijgen in de toekomstige elektriciteitsvoorziening van Curaçao. Volgens het bedrijf dreigt het nieuwe Integrated Resource Plan, IRP, van Aqualectra daar te weinig ruimte voor te laten doordat zonne-energie vooral wordt meegenomen als opwekking voor eigen gebruik.

Het project, Flexilife Solar, werkt anders dan gewone zonnepanelen op een woonhuis. Niet het verbruik van één huishouden staat centraal, maar het gezamenlijke vermogen van duizenden daken.

Op geschikte woningen kunnen zonnepanelen worden geplaatst, terwijl batterijen een deel van de opgewekte energie opslaan. Via digitale besturing worden al die afzonderlijke installaties samengevoegd tot één systeem. Voor Aqualectra moet zo’n netwerk uiteindelijk kunnen functioneren als één producent die meetbaar en regelbaar stroom levert.

Eco Capital rekent in zijn centrale scenario met ongeveer zevenduizend woningen en in totaal bijna zeventig megawattpiek aan zonnepanelen. De doelgroep bestaat vooral uit huishoudens die minder dan 250 kilowattuur per maand gebruiken.

Dak telt mee, niet alleen eigen verbruik

Daarmee wijkt het voorstel af van de gebruikelijke regeling voor particuliere zonne-energie. Nu is de omvang van een installatie in belangrijke mate gekoppeld aan hoeveel stroom de klant zelf gebruikt.

Bij Flexilife Solar kan een huishouden met een laag verbruik toch een groter dak beschikbaar stellen voor elektriciteitsproductie. De bewoner wordt daarbij niet zelf producent. Het dak wordt onderdeel van een grotere, professioneel beheerde productieportefeuille.

Juist dat onderscheid is volgens Eco Capital onvoldoende terug te zien in het IRP.

DNV neemt in zijn toekomstscenario’s al veel gedecentraliseerde zonne-energie mee: ongeveer 65 megawatt in 2035 en 73 megawatt in 2040. Maar die capaciteit wordt omschreven als zelfopwekking door consumenten. Volgens Eco Capital is dat iets anders dan een producent met een concessie die duizenden daken, batterijen en digitale aansturing als één energiebron beheert.

Tien megawatt vraagt veel meer zonnevermogen

Een opvallend onderdeel van het plan is dat Eco Capital spreekt over een route naar ongeveer tien megawatt, terwijl het rekent met bijna zeventig MWp aan zonnepanelen.

Dat verschil komt doordat zonnepanelen niet dag en nacht hun maximale vermogen leveren. Eco Capital rekent met de hoeveelheid zonnepanelen en opslag die nodig zou zijn om over langere tijd het energie-equivalent van tien megawatt beschikbaar te maken.

Voorlopig komt het bedrijf daarbij uit op bijna zevenduizend daken en ongeveer 234 megawattuur batterijopslag. Die opslagberekening is nog gebaseerd op een internationale benchmark. Voor een definitief ontwerp zijn volgens het bedrijf lokale gegevens nodig over zoninstraling, wind, stroomvraag, batterijen en beperkingen van het elektriciteitsnet.

Concessieaanvraag loopt al

Eco Capital stelt dat het plan niet pas is ontstaan door de huidige discussie over het IRP.

Toezichthouder RAC verwees het bedrijf in augustus 2025 naar de officiële procedure voor een elektriciteitsproductieconcessie. Eco Capital diende op 1 oktober 2025 een aanvraag in en zegt daarnaast in 2025 een investeringsovereenkomst notarieel te hebben vastgelegd.

Dat betekent niet dat de concessie al is verleend of dat de financiering rond is. Het bedrijf erkent dat financiering, technische haalbaarheid, netaansluiting en prestaties nog moeten worden bewezen.

Eco Capital vraagt daarom niet om het project zonder meer goed te keuren, maar om een aparte route voor gedistribueerde zonneproductie open te houden. Aqualectra zou daarbij verantwoordelijk blijven voor de integriteit van het elektriciteitsnet, de aansluiting en de aansturing.

Kosten nog onvolledig

Alleen de zonnepanelen zouden volgens een eerste berekening ongeveer 140 miljoen gulden kosten.

Dat bedrag is nadrukkelijk geen raming van het complete project. Kosten voor batterijopslag, software, financiering, netaanpassingen en andere onderdelen zijn nog niet meegerekend. Eco Capital zegt daarom zelf dat op basis van deze cijfers niet kan worden geconcludeerd dat zonne-energie met opslag goedkoper is dan windenergie.

De discussie draait daarmee niet alleen om de keuze tussen wind en zon, maar ook om de vraag welke vorm van zonne-energie in de toekomstige elektriciteitsmarkt wordt toegelaten.

Eco Capital vreest dat het IRP voldoende ruimte laat voor zonnepanelen waarmee consumenten hun eigen stroomverbruik verminderen, maar niet vanzelfsprekend voor duizenden daken die gezamenlijk als één commerciële energieproducent functioneren.